Een deel van de retort projectruimte was ingericht als tentoonstelling. De meeste kunstenaars die gevraagd zijn werk te presenteren in de tentoonstelling, waren regelmatig aanwezig, gebruikten de projectruimte als gastatelier en ontvingen gastkunstenaars en wetenschappers in het project.

Met name in de USA, UK en Australië is er een beweging in de kunst waarneembaar die als bio-genetische kunst kan worden aangemerkt. Deze kunstenaars werken met levende materialen en daadwerkelijke DNA wijzigingen. Een bekend voorbeeld is het lichtgevende konijn Alba van Eduardo Kac, een werk waarmee hij de sociale implicaties van bio-engineering aan de orde wil stellen. Voor het kloone4000 project is gekozen voor kunstenaars die minder expliciet shockerend werk maken, maar waarvan duidelijk is dat zij enerzijds gefascineerd zijn door de (toekomst)beelden en mogelijkheden van voortschrijdende technologie en wetenschap, anderzijds ook in de totstandkoming van hun werk methodes toepassen die tot voor kort onvoorstelbaar waren, zoals computermanipulatie en gebruik van digitale media. Het werk bestaat uit schilderijen, tekeningen, keramiek, installaties, fotografie, video en discussies.

Deze kunstenaars zijn verbonden door onderwerpen als:
-herhalingen;
-vervormingen;
-identiteit en projectie van identiteit;
-verhouding van het individu ten opzichte van de massa;
-anonimiteit en de veranderingen in communicatie;
-perfectionering van het lichaam en schoonheidsidealen;
-de kracht en magie van visionaire toekomstbeelden;
-haast onopvallende toepassing van moderne media.

Werk van de volgende kunstenaars was te zien in de kloone4000 tentoonstelling:

Loréne Bourguignon: androgyne dubbelportretten van zichzelf en haar vader, schilderijen, tekeningen en grafiek

Silvia B: installaties en tekeningen, freakachtige vrouwenbeelden roepen vragen op over schoonheid

Lisa Holden: gemanipuleerde fotografie

Wim Hardeman: gemanipuleerde portretfotografie: tintografie

Anje Roosjen: schilderijen van extreem symmetrische tweelingen op basis van bewerkte foto’s van kinderen

Joanneke Meester: installaties/ruimtelijk werk

Chrystl Rijkeboer: installaties/ruimtelijk werk

Shunji Hori: fotografie, video, installaties, de drang om in liefdesrelaties lichamelijk volledig te fuseren

Netty van Osch: keramische installaties, de schoonheid van kinderen met aangeboren afwijkingen

Loréne Bourguignon

Silvia B

Lisa Holden

Wim Hardeman

Anje Roosjen

Joanneke Meester

Chrystl Rijkeboer

Shunji Hori

Netty van Osch

achtergronden

Kunnen kunstenaars een bijdrage leveren in een ethische discussie? Hoe verhoudt esthetiek zich tot ethiek?

Een esthetisch oordeel kan nooit empirisch bewezen of weerlegd worden. Esthetische uitspraken zijn waar noch onwaar. Het zijn normatieve uitspraken, over wat wenselijk zou zijn en niet over wat feitelijk is (normen in plaats van feiten). Esthetische uitspraken zijn net als morele uitspraken waardeoordelen. Belangrijk is echter dat deze oordelen niet misbruikt worden in elkaars plaats. Zo is het mogelijk om een kunstwerk te gebruiken door onder het mom van esthetiek eigenlijk een ethisch oordeel te verkondigen.
Kunstenaars hebben echter het grote voordeel van relatieve ‘creatieve’ vrijheid die hen door de maatschappij is toegestaan, waardoor zij ruimte hebben om uitspraken te doen die soms onzinnig lijken, tegen alle wetten ingaan, maar wel buiten de gebaande paden doen treden. Door de visuele beelden hebben zij een krachtig instrument om de gevoelens en opinie van het lekenpubliek te bespelen, wat vaak effectiever is dan de cijfermatige uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek.