gemanipuleerde portret fotografie
Wim Hardeman bewerkt foto’s op ingrijpende wijze met behulp van
de computer, waardoor portretten ontstaan die bijna gemarteld uit deze
behandeling lijken te komen.
Wim Hardeman vermengt fotografie met schilderkunst door middel van een
techniek die zij ‘tintografie’ noemt. Ze heeft veel bewondering
voor de oude meesters van het verontrustende, het dramatische en het groteske,
zoals Goya, de schilders van de Romantiek en het Symbolisme.
De kijker wordt ondergedompeld in een wereld die weinig verband heeft
met de zichtbare werkelijkheid. Haar personages zijn nooit mensen van
vlees en bloed. Wim Hardeman verkleurt, vervreemdt en vervormt haar foto’s
net zo lang totdat er een nieuw karakter opdoemt. Er blijven resten van
het oorspronkelijke gezicht aanwezig, maar dan met een meer universeel,
tijdloos karakter. Ze zoekt naar verontrusting: kinderen staren je aan
met sombere trekken; vrouwen vertonen een waanzinnige blik; mannen een
valse uitdrukking. Een huiveringwekkend gezelschap van in zichzelf opgesloten
schimmen.
Wim Hardeman ontwikkelde in korte tijd een herkenbare stijl, gekenmerkt door centrale composities, warme kleuren, met de nadruk op de ogen van de geportretteerde en vervaging van de achtergrond. Aan het begin van haar carrière beschilderde ze haar foto’s. Vanaf de jaren negentig bewerkt ze deze op de computer.
In haar bekende kinderportretten
toont Wim Hardeman het tegendeel van de traditionele visie op het kind.
Het zijn geen hersenloze engeltjes, maar gestalten met een expressief
uiterlijk en een mysterieus innerlijk: angstig, vals zielig en griezelig.
Kinderen over wie de doem van het noodlot hangt. Kinderen die geen vader
wenst te verwekken en geen moeder wenst te baren.
Wat voor haar kinderportretten geldt, geldt in wezen voor al het werk
van Wim Hardeman, zelfs voor haar dierenportretten en ook voor haar meest
bizarre droombeelden. Haar imaginaire wereld blijkt steeds op een onverwachte
manier een spiegel.
Wim Hardeman (1958) woont en werkt sinds 1976 in Amsterdam. Sinds begin jaren negentig is het werk van Wim Hardeman veelvuldig en uitgebreid gepubliceerd en geëxposeerd in binnen- en buitenland.
website: www.wimhardeman.nl
